Jiu Jitsu doslovno znači "mekana vještina" ili "popustljiva vještina" i to je kolektivno ime za japanske stilove borilačkih vještina koje uključuju goloruke tehnike borbe i tehnike oružjem. Jiu Jitsu se razvio među samurajima u feudalnom Japanu kao način golorukog savladavanja naoružanog i oklopljenog protivnika. S obzirom na neefikasnosti udaranja oklopljenog protivnika, najefikasnije metode za neutraliziranje neprijatelja bile su u obliku hvatanja, polugama na zglobovima i bacanjima. Ove tehnike su se razvile oko principa korištenja energije napadača protiv njega samog, umjesto direktnog suprotstavljanja.

Postoje mnoge varijacije ove vještine, što dovodi do različitih pristupa. Jiu Jitsu škole uglavnom koristite sve oblike tehnika hvatanja (tj. bacanja, uvrtanja, poluge na zglobovima, zadržavanja, privođenja, preusmjeravanja, gušenja i udarce rukama i nogama). Osim goloruke borbe, mnoge škole su podučavale i uporabu oružja. Iz izvornih Jiu Jitsu škola i stilova proizašle su moderne borilačke vještine Judo, Aikido, Sambo, Brazilski Jiu Jitsu itd.

Danas se Jiu Jitsu može vježbati kao izvorna japanska vještina (Kobudo) na isti način kao i prije više stoljeća, ili uz izmijenjene obrasce za sportsku praksu. Izvedeni sportski oblici uključuju olimpijski sport i Judo borilačku vještinu, koju je razvio Kano Jigoro iz nekoliko tradicionalnih stilova Jiu Jitsu u kasnom 19. stoljeću. Postoji i Brazilski Jiu Jitsu koji je opet izveden iz starije verzije Kodokan Judoa.